Niekwestionowanym znakiem przestrzennym centrum miasta jest rozrzeźbiona bryła katedry – otoczona rozległym obszarem placów miejskich, wpisująca się do decyzji o ograniczeniu ruchu kołowego na obszarze śródmieścia.

Celem „zbliżenia” obszaru wokół katedry i nowopowstałego Centrum Kultury, przekształcamy plac i komunikację, wraz z układem zieleni, w jednolitą przestrzeń ruchu pieszego, z wyraźnym wyznaczeniem kierunku Katedra-MCK, oraz obejmujemy pasmem zieleni całą kompozycję.

Rozbudowa elewacji południowej honoruje linię pierzei ulicy Wełniany Rynek a szerokie reprezentacyjne schody zewnętrzne wprowadzają gości do wewnętrznego „pasażu kultury”, spinającego przestrzeń ścisłego centrum z północnymi terenami miasta. Od strony północnej kształtujemy plac będący przedpolem dla Sali widowiskowej oraz miejscem organizacji wystaw i imprez plenerowych.

Nowa forma architektoniczna z jednej strony musi wyraźnie akcentować „przynależność” projektowanego obiektu, z drugiej zaś wpisywać się w kontekst istniejącej struktury historycznej. Staramy się to osiągnąć poprzez uporządkowanie i uspokojenie istniejących struktur z jednoczesnym wykształceniem dominującej i wyraźnie skontrastowanej z otoczeniem bryły sali koncertowej. Charakterystycznie wygięta linia attyki, inspirowana kształtem organów i nawiązująca do formy filharmonii gorzowskiej zbudowana jest przy pomocy pionowych lameli elewacyjnych wykończonych blachą miedzianą.

Planując nową funkcję w maksymalnym stopniu staramy się wykorzystać istniejącą strukturę konstrukcji, której kompleksowa przebudowa konieczna jest wyłącznie w obrębie projektowanej sali widowiskowej.

Honorując obecną strukturę budynku zachowujemy charakterystyczny pasmowy układ elewacji, wykańczając ją szlachetnym tynkiem silikonowym w kolorze białym. Wyróżniającą się w strukturze i fakturze salę widowiskową projektujemy jako szklaną bryłę obłożoną pionowymi lamelami w konstrukcji aluminiowej pokrytymi blachą miedzianą.